KENDİNİ YETİŞTİRDİĞİN ZAMAN... İNSANLARA LAF                               YETİŞTİRMEYE BAŞLARSIN.

Hayal,gerçeğin düşmanıdır.! Kendi umutların var senin, kendi bildiklerin,kendi prensiplerin...belki şikayet edersin hayatından 
ama hiç bir şey yapmazsın kendi hayatın için.Kendinle konuşurken farklısın hatalarını söylersin kendine,yaptığın yanlışları bilirsin, ne durumda olduğunu bilirsin ama genede vazgeçmezsin yanlışlarından istesen de.Sen kendinle bu haldesin.Ama kalkıp biri senin hatalarını söylese,eksiklerini anlatsa kabul etmezsin kötü bakarsın o insana zoruna gider. 
Tabi ki seninde bildiklerin var. ama sakın beni ukala görme!gerçekleri konuşmak zorundayım.

Basit yaşamamalıyız. Haz duyduğumuz zararlı bir takım kötü şeyler yerine doğadan,güneşten,yağmurdan,çiçekten, evrendeki güzelliklerden mahrum kalırsak, yaşamanın anlamı kalmaz.
Hepimiz düşünebiliyoruz neden mantıklı yönde düşünemiyoruz ? kendimizi hep ateşe atma eğilimindeyiz,ama genede en iyi biziz kendimize göre.












Düşüncenin gücü.Bir baksana dünyadan bile büyük olan güneşi, bir ampule sığdırmışlar.
Eğer düşünemeseydik bir hayvandan farkımız olmazdı.Zaten insanlarla-hayvanları ayıran özellik düşüncedir.
Somut bir örnek;Eğer düşünemeseydik ayıp diye bir kavramda olmazdı ve hayvanlar alemindeki gibi insanlarda çıplak yaşardı.











BU RIHTIMDA HEPİMİZ YALNIZIZ, DOĞARKEN VE ÖLÜRKEN OLDUĞU GİBİ.
BUDA BENİM PENCEREMDEN GÖRDÜKLERİM Dİ İÇİME ATMAK İSTEMEDİM SENİDE DÜŞÜNDÜM HOŞÇAKAL...